[ผู้ฟังยามราตรีกาล]
พร้อมนะครับ
ครับ ลองแบบนี้ก่อน
กระจายเสียงจากสตูดิโอดับเบิลยูเอ็นวายเอช นิวยอร์กซิตี
ผมเกเบรียล นูน และนี่คือรายการ "ก่อนนอนกับนูน"
ในฐานะนักเล่า
ผมใช้เวลาหลายปีไปกับการหมกตัวอยู่กับนวนิยาย
เหมือนกับนกแม็กพาย
ผมมักจะช่วงชิงสิ่งของที่เปล่งประกายมา และปฏิเสธสิ่งอื่นๆ
เวลาเราเล่าเรื่อง ข้อเท็จจริงนั้นมักจะเปลี่ยนแปลงได้เสมอ
แต่ครั้งนี้ผมต้องระมัดระวัง
ผมจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในแบบที่ผมจำได้
แล้วหลังจากนั้น ผมอยากให้คุณเชื่อมัน
ซึ่งมันคงเป็นเรื่องยาก
เรื่องเล่านี้มีชื่อว่า "ผู้ฟังยามราตรีกาล"
เรื่องเกิดขึ้นในสัปดาห์ที่เลวร้ายที่สุดที่
เจสย้ายออกไปจากบ้าน บอกว่าแค่ชั่วคราวเท่านั้น
ผมระทมทุกข์ ไม่มีสิ่งใดที่เข้าท่าอีกต่อไป
ผมพยายามอ่านเรื่องราวที่น่าขันของตัวเอง
สิ่งที่สร้างอาชีพให้ผม
เรื่องราวอันอ่อนไหว เกี่ยวกับวันครบรอบแปดปีของเรา
แต่กลับรู้สึกจอมปลอนสิ้นดี
- หยุด - ผมไม่สามารถพูดอะไรแทนเราได้
มันไม่ได้ผลหรอก
ก็ไม่ได้แย่นะคะ
เสียงฟังดูไม่เหมือนผมเลย
เสียงอยู่ในระดับเดียวกันแล้ว เดี๋ยวฉันลองปรับใหม่
ไม่ๆ เสียงมันปลอม
ฟังนะ เกเบรียล เราจะเอาใหม่ไม่ได้แล้ว
เล่นอันเก่าไปก็พอครับ
ผม...ผมทำไม่ได้ ขอโทษครับ ผมทำไม่ได้
เฮ้
มาทำไมที่นี่
กะว่าจะได้เลี้ยงเหล้าคุณ
เกิดอะไรขึ้นในนั้นน่ะ
เสียงมีปัญหาน่ะ
ฟังนะ ผมจะพังอยู่รอมร่อแล้ว
- แน่ใจนะครับว่าไม่อยากไป - แน่ใจครับ
มันไม่ใช่เรื่องของผม แต่ว่าทางช่องเป็นกังวลน่ะ
คุณติดพวกเขาอยู่ตั้งห้ารายการ
ผมไม่อยากคุยเรื่องนั้นครับ
- ผมเป็นห่วงคุณนะ เกบ - ผมไม่เป็นไร จริงๆ นะ
โอเค ฟังนะครับ
- เอานี่ไปด้วยเถอะ - โอ้ ไม่นะ ไม่เอาน่า แอช
ไม่ต้องห่วง คุณไม่ต้องเขียนคำโฆษณาสั้นๆ
- ขอบคุณนะ - ผมแค่อยากให้คุณอ่านมัน
เราจะตีพิมพ์มันไตรมาสหน้า
"บันทึกแห่งความหวังอันเยี่ยมยอด และความกล้าหาญ"
ขอเถอะ ต้องมีสุคนธบำบัดด้วยรึเปล่าเนี่ย
เอาไปเถอะครับ
อ่านจบแล้ว คุณจะเกิดคำถามขึ้นในใจจริงๆ นะ
- เข้มแข็งไว้ โอเคมั้ยครับ - ครับ
ไว้เจอกัน
พระเจ้า! คุณทำผมกลัวนะ
- ผมแค่มาหยิบของหน่อยน่ะ - ไม่มีปัญหา
พาลูซิเฟอร์มาด้วยเหรอ
ลูเชียนต่างหาก เพื่อนกันเฉยๆ
ที่รัก ผมบอกแล้วไง ผมแค่ต้องการพื้นที่ส่วนตัว
โอเค
ไว้เจอกัน
- ไม่ ฮิวโก้ เข้าไป - ฮิวโก้ ฮิวโก้!
"ชาลส์ ดิกคินส์เขียนพีต โลแกนด์ขึ้น"
"เขาอายุเพียง 12 ปีเท่านั้น ตอนที่พ่อแม่ส่งตัวเขาให้ไปทำน้ำยาขัดรองเท้าบูท"
"ในโรงงานที่อยู่ใกล้กับท่าเรือ"
"มันทำลายเขาไปตลอดกาล และทำให้เขากลายมาเป็นนักเขียน"
"ผมเชื่อว่าเราต่างมี โรงงานยาขัดสีดำนั่นในใจอยู่ทุกคน"
"บางอย่างที่น่ากลัว"
"ที่ทำให้เราสูญเสียจิตใจตอนเด็ก ดั่งเช่นเวลาเราเสียฟันน้ำนมไป"
ของผมเกิดขึ้นในห้องใต้ดิน ณ มิลวอกี
ที่จริงๆ แล้วควรถูกดัดแปลง ให้เป็นห้องเด็กเล่นของผม
ไม่เคยมีใครสงสัยเลยว่า ทำไมพ่อถึงทำให้มันเป็นห้องเก็บเสียง
ผมรู้เรื่องเกมของเขาทุกเกม ตอนที่ผมอายุเจ็ดขวบ
พอผมอายุ 11 มีผู้ใหญ่คนอื่นๆ มากับพ่อด้วย
ผมสงสัยว่าแม่ผมรู้เรื่องนี้มากแค่ไหน
แล้วคืนนึง ผมก็ได้ยินเสียงแม่อยู่ในห้องเด็กเล่นนั่น กำลังกระซิบกระซาบ
บอกให้ใครบางคนหลีกไปให้พ้นทาง
ผมถึงได้รู้ว่าเธออยู่ที่นั่นมาโดยตลอด
"เพราะแบบนั้นถึงต้องมีผ้าปิดตา เพื่อปิดบังตัวตนของผม"
"พวกเขาจะได้ขายเทปนั่นบนอินเทอร์เน็ตได้"
คุณโทรมาหาเกเบรียลและเจส
ฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณเลยครับ
หวัดดีครับ นี่พีต โลแกนด์นะครับ
คนที่เขียนหนังสือเล่มนั้นใช่มั้ย
แอช ให้เบอร์ของคุณมา ผมแค่อยากจะ...
เขาบอกว่าถ้าผมพูดนานเกินไปคุณอาจจะ...
โอเคครับ
บาย
- ซุ่มจู่โจมเหรอ - นี่เป็นคำที่ดีที่สุดแล้ว
ผมคิดว่ามันจะช่วยทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นซะอีก
ให้สิ่งที่ทำให้คุณเลิกสนใจเรื่องตัวเองได้บ้าง
ฟังนะครับ จากที่ผมรู้สึก ผมว่าผมคงพูดอะไรผิดไป
คุณไม่ได้พูดอะไรผิดหรอกน่า คุณชอบหนังสือมั้ย
- เนื้อหาค่อนข้างเถื่อนอยู่นะ - ครับ
แต่มีพลังมากเลย
เขาเป็นเด็กที่กล้าหาญ เขาอายุเท่าไหร่นะ
14 ครับ
พระเจ้า
คุณไปได้มาจากไหนกัน
ได้มาแบบไม่ได้ข้อผูกมัดอะไรเลย ไม่มีตัวแทน ไม่มีอะไรจริงๆ
- ดอนน่าเมลมาหาเราเลยครับ - ใครนะครับ
โอ้ โทษที เธอเป็นนักสังคมสงเคราะห์ที่รับเขามาเลี้ยงน่ะ
เขาให้เธอเขียนเพื่อเป็นการบำบัดน่ะ
คงต้องตามแก้หัวหมุนเลยสินะ
- ก็นะ... - อะไรครับ
ผมไม่อยากจะขัดคุณนะ
แต่มันเป็นต้นฉบับที่ดีที่สุดที่ผมเคยได้มาเลย
ให้ตายสิ
คืองี้ครับ ผมคงไม่พูดแบบนี้แน่ ถ้าผมไม่ได้รู้สึกถึงความเกี่ยวโยงจริงๆ จังๆ
จำห้องใต้ดินที่เขาเขียนได้มั้ยครับ
ครับ
เขาได้ฟังรายการหลังจากที่คนเหล่านั้นไปแล้ว
- พระเจ้า - เขาอยากให้ผมมอบมันให้คุณ
เจส
ทำอะไรของคุณน่ะ
หวัดดีค่ะ
ฉันจัดการเรื่องหนังสือให้คุณไม่ได้ ถ้าคุณไม่เอาสมุดใบสั่งจ่ายมาให้
ที่นี่เละเทะชะมัด
อีกอย่าง ฉันชอบซักผ้าน่ะ มันทำให้ฉันมีความสุข
ไฟดับอีกแล้ว
คงมีอะไรทำกล่องฟิวส์ของคุณพัง แล้วก็พ่อคุณโทรมาค่ะ
คุณไม่ได้รับใช่มั้ย
ฉันต้องรับค่ะ เขาเอาแต่พูดว่า...
"แกอยู่มั้ย แกอยู่มั้ย"
"รับสิ ให้ตายเถอะ ฉันรู้ว่าแกอยู่นั่น"
เป็นคนแก่ที่น่ารักแบบแปลกๆ
ถ้าเขาเจอคุณ
เขาคงเรียกคุณว่า "นังเด็กเจ๊กหน้าสวย" ลับหลังคุณแน่
ก็ฉันเป็นนังเด็กเจ๊กหน้าสวยนี่
เขาอายุเท่าไหร่กันคะ เขาคงแก่มากแล้วแน่ๆ
ทำไมล่ะ เพราะผมแก่เหรอ
ฉันหวังว่าตอนที่ฉันอายุเท่าคุณ พ่อแม่ฉันคงไม่มายุ่งแล้วน่ะนะ
โชคดีแล้วกัน
พวกเขาถามถึงเจสด้วย
คุณยังไม่ได้บอกพวกเขาสินะ
ยัง เพราะเดี๋ยวเจสก็กลับมาแล้ว
นั่นสินะ
สวัสดีค่ะ กรุณาฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณ
หวัดดี พีต
นี่เกเบรียล นูนนะ
แอชเอาเบอร์ของเธอมาให้ฉันและ...
ฉันอ่านหนังสือเธอแล้ว
ฉันชอบมากเลยล่ะ
- หวัดดีครับ - หวัดดี
สาบานได้มั้ยว่านี่คือคุณจริงๆ
ทำไมจะต้องไม่ใช่ฉันจริงๆ ล่ะ
ไม่รู้สิครับ สิ่งที่คุณพูดมันไม่เหมือนกับเป็นคุณ
ตัวจริงฉันไม่ได้ดราม่าอะไรนักหรอก
เสียงคุณเหมือนคนอดหลับอดนอน
ก็ประมาณนั้นแหละ
ไม่ได้จะว่านะครับ
ผมแค่โคตรจะไม่อยากเชื่อจริงๆ ว่านี่คือคุณ
เธอต้องเชื่อแบบโคตรๆ ได้แล้ว
ขอโทษครับ
แม่ใหม่ผมบอกว่าผมปากเสีย
จริงเหรอ เธอพูดถูกเผงเลย
ยังไงก็เถอะ ฉันประทับใจหนังสือของเธอมากเลย
ฉันอยากอวยพรให้เธอโชคดี
ตอนคริสต์มาสพวกคุณทำอะไรกัน
หมายความว่าไง
คุณกับเจสมีต้นไม้และของอื่นๆ รึเปล่า
โอ้ ไม่หรอก
เราไม่ได้ให้ความสำคัญกับคริสต์มาสขนาดนั้น
ครับ ผมเข้าใจสิ่งที่คุณบอกเลย
เรามีแทงก์น้ำใหญ่ๆ ที่มีสนิมเขรอะตั้งอยู่ฝั่งตรงข้าม
พวกเขาเอาดาวมาแขวนทุกปีเลย
ดาวเหรอ ฟังดูดีนะ
ครับ
แต่ว่ามันไม่ได้หันหน้ามาทางนี้
มันก็แค่ช่วยให้รอยขีดเขียนบนแทงก์สว่างขึ้นมา
ฝั่งที่เหลือของเมืองได้ "เบธเลเฮม"
แต่เราได้แค่ "โรเบอร์ตา โบลว์ส"
สาบานเลยครับ ไอ้ตัวหนังสือใหญ่ๆ เก่าๆนั่น เขียนว่า"โรเบอร์ตา โบลว์ส"
ปีที่แล้วพวกเขาพยายามทาสีกลบ แต่มันก็โผล่ออกมาอีกแล้ว
หล่อนคงพลาดจริงๆ ล่ะ
เธอโอเคนะ
เวรเอ๊ย
พีต
เวร
ครับ ผมโอเค
ถ้าคุณจะเล่นมุกคุณต้องบอกผมก่อนนะ
- ดื่มซะ - โทษที
- อะไรเหรอ - ดอนน่ามาวุ่นวายน่ะครับ
ผมคงไม่ทนหรอก ถ้าเธอไม่น่ารักและถ้าผมไม่ได้ชอบสาวผมแดง
เขาน่ะครับ พูดอะไรหน่อย
- สวัสดีค่ะ เขา นี่ดอนน่า โลแกนด์นะ - สวัสดีครับ
ขอโทษที่ต้องพูดรวบรัดนะ
แต่อาการไอนี่เริ่มทำให้ฉันเป็นกังวล
ครับ ผมเข้าใจดี...
สวัสดีครับ
นี่ดอนน่านะคะ
เขานอนไปแล้ว
เราจะต้อง...
ระบายปอด
เขาบอกคุณเรื่องเอดส์รึเปล่าคะ
ครับ บอกแล้วครับ
ฟังนะครับ ทุกวันนี้มียามหัศจรรย์หลายตัวแล้วนะ
มันได้ผลกับเจสเป็นอย่างดี
ค่ะ เราลองยาหลายๆ ตัวแล้ว
แต่เขาเป็นซิฟิลิสตั้งแต่อายุแปดขวบ
ส่วนปอดของเขาก็เหมือนกับเนยแข็งสวิส
เขาเหลือเวลาอีกไม่มาก
อย่างมากก็คงไม่กี่เดือน
การต้องอยู่ในที่ที่ไม่รู้จักอย่างนี้ ไม่ได้จะช่วยให้อะไรง่ายขึ้นหรอก
แต่ฉันจะให้ไอ้คนบ้าๆ พวกนั้น รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนไม่ได้
คิดว่าพวกนั้นอยู่ในคุกหมดแล้วซะอีก
เปล่าค่ะ พ่อเขาเคยอยู่
แต่แม่ของเขาหายตัวไปหลังจากถูกนำตัวขึ้นศาล
พวกเขาไม่รู้ว่าเธออยู่ไหน
แน่ล่ะ มันผ่านมาตั้งนานแล้วนับจากตอนนั้น...
เราไม่รู้เลยว่าเธอทำอะไรได้บ้าง
แต่การที่ย้ายมาที่นี่ ก็เพื่อจะได้ไม่ต้องหวาดระแวงใช่มั้ยล่ะคะ
ความคิดเกี่ยวกับเรื่องนั้น หลอกหลอนผมตลอดคืน
ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ถัดมา พีตกับผมคุยกันแทบทุกวัน
ถ้าหนังสือถูกตีพิมพ์แล้ว เธออยากจะคุยกับใคร
หมายความว่าไงครับ
ก็แบบว่า คนดังที่ชอบหนังสือของเธอน่ะ
เดเรก จีเตอร์ก็คงดีครับ
อ้อ
โอเค
ได้
คุณไม่รู้ว่าเขาเป็นใครสินะครับ
รู้สิ เขาเป็นนักกีฬา
ครับ กีฬาอะไรครับ
อย่ามาไล่ต้อนฉันนะ
นี่ แค่เพราะคุณเป็นผู้ชายสายอม ไม่ได้แปลว่าคุณจะดูกีฬาที่มีลูกไม่ได้นะ
อะไรนะ
ผู้ชายสายอมเหรอ
ไม่เคยได้ยินเหรอครับ
ไม่
ไม่ได้จะว่าหรืออะไรนะครับ
คุณกับ...
เจสดูเข้ากันได้ดี
เขาเป็นไงบ้างครับ
เขาก็โอเคนะ
ผมจะได้คุยกับเขาเมื่อไหร่เหรอ
คงจะยากหน่อยนะ
เขาย้ายไปเมื่อสองสามสัปดาห์ก่อนน่ะ
โอ้ ตายแล้ว
แย่เลย
เขาบอกว่าอยากอยู่คนเดียว
แต่เขาบอกว่าเดี๋ยวเขาจะกลับมาน่ะ
ผมมั่นใจครับ คุณสองคนดูจะมีอะไรที่พิเศษต่อกัน
คุณแค่ต้องอดทนน่ะ เกเบรียล
สิ่งพิเศษแบบนั้นไม่ได้มาหาเราทุกวัน
นั่นเป็นอะไรที่ผมต้องการล่ะ
อะไรแบบนั้นน่ะ
ในสักวันนึง
ไม่ต้องห่วงหรอก เดี๋ยวเธอก็เจอ
ไม่หรอกครับ
ที่นี่แล้วก็ที่โรงพยาบาลไม่ค่อยมีเด็กผู้หญิงเท่าไหร่
คิดถึงเรื่องสาวเยอะเหรอเนี่ย
ก็ผมทำได้แค่นี้นี่ครับ
ก็ได้แค่คิด
ซีต้า
มี "เพลย์บอย" มั้ย
ไง คุณ
เฮ้
ฮิวโก้
- ของเพื่อนน่ะ - ครับ
ว่าจะโทรหาคุณอยู่เลย
ผมจะจัดงานเลี้ยงวันคริสต์มาสเล็กๆ คุณอยากจะมามั้ย
ได้สิ
โอเคครับ ไว้ผมโทรหานะครับ
- เจอกัน - เจอกัน
เขาได้นิตยสาร "เพลย์บอย" ไป
รู้อีกที เขาก็เอาไปซ่อนจากแม่ใหม่ซะแล้ว
ใครจะไปรู้ว่าผมมีอิทธิพล กับคนรักต่างเพศได้ขนาดนี้
เป็นอะไรที่น่ารักที่สุดที่ฉันเคยได้ยินเลย
- ใช่มั้ยล่ะ - ถ้าฉันเป็นแกฉันจะระวังตัวนะ
- ทำไมล่ะครับ - คนอื่นอาจจะเอาไปพูดได้ แค่นั้นล่ะ
เรื่องอะไรครับ
ก็ลองใช้หัวคิดดูสิ
เด็กคนนั้นถูกเกย์ทารุณ
ไม่ใช่ เขาถูกเฒ่าหัวงูทารุณ
พ่อไม่ได้ฟังรึไง
- พวกนั้นเป็นผู้ชายใช่มั้ย - ชายแท้
ยกขาขึ้นหน่อย ที่รัก
จะเป็นผู้ชายแท้ได้ไง ในเมื่อพวกเขามายุ่งกับเด็กผู้ชายน่ะ
เพราะพวกนั้นเรียกเขาว่า "อีตุ๊ด" ตอนที่ทำแบบนั้น
คุณพระช่วย! แกต้องทำให้ทุกอย่างมันโสโครกเหรอ
ที่รักคะ ใจเย็นๆ นะคะ อย่าโมโหนักสิ
ทำแบบนั้นมันง่ายกว่ารู้สึกบางอย่างไงล่ะ
นั่นมันนิวเอจประเภทไหนกัน
แค่พ่อหมดหวังแล้ว ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะต้องทำตามนะ
- แค่เพราะว่าแกเป็นเด็กขี้แย... - ไม่เอาน่า หนุ่มๆ
- ให้ฉันไปที่อื่นมั้ย - ไม่ต้อง
มาเถอะ ไป... เราจะสายแล้ว
- คราวนี้ดูจะพูดดีกันได้มากกว่าเดิมนะ - ครับ
อีกสักพันปีเราคงพูดดีๆ กันได้
ลูกจะบอกอะไรกับเราเรื่องเจสนะ
ไม่มีอะไรครับ
เราอาจจะได้เจอเขาตอนที่เรากลับไปราเล่ห์
แค่บอกลาไอ้เด็กเวรนั่นก็พอ
อะไรเล่า "ไอ้เด็กเวร" เหรอ เขารับได้น่า
เรื่องใหญ่ๆ ผมก็รับได้ครับ
ร้ายจริงๆ เลย
- เขาว่าอะไรเหรอ - ไว้เจอกันนะพ่อ
ได้ลูก
เฮ้ เกเบรียล!
เกเบรียล! นี่!
- จะไปไหนน่ะ - ทำไมถึงชวนฉันมางานนี้
ก็นี่มันงานเลี้ยงนี่
น่าขันจริงๆ
เกเบรียล
มานี่มา
มีอะไรเหรอ
คนพวกนั้นเป็นใครกัน
เพื่อนผมน่ะ
เพื่อนของรูมเมตกับของผม
คุณรู้จักคนเยอะขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน
เฮ้ เพื่อนผมส่วนมากก็เคยเป็นเพื่อนคุณ
ผมก็อยากมีเพื่อนใหม่บ้าง
มีปัญหาอะไรเหรอ
ผมไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้น
ตอนผมย้ายไปอยู่กับคุณ ผมเกือบต้องออกจากมหาลัย
สิ่งเดียวที่ผมต้องการทำคือการดูแลคุณ
แล้วคิดว่าผมไม่อยากดูแลคุณบ้างรึไง
ผมไม่ได้จะพูดแบบนั้น
คุณคิดแบบนั้น
เกเบรียล ตั้งแปดปีที่ผมเกือบตาย
แต่ตอนนี้เหมือนกับจะไม่เป็นแบบนั้น
ผมอยากจะรู้ว่ามันจะรู้สึกยังไง
ฟังนะ
- ผมแค่... - ถ้าคุณกล้าคุณก็คงบอกเลิกไปแล้ว
ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้น
- ไม่ๆๆ - มานี่ครับ มานี่ มาเถอะ
กำลังออกไปแล้ว
โอเคนะครับ
อ่าฮะ ผมโอเค
คุณโทรมาหาเกเบรียลและเจส
ฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณเลยครับ
ดอนน่านะคะ
ฉันอยู่ที่โรงพยาบาล
เขานอนให้ออกซิเจนอยู่ค่ะ
ดูไม่ค่อยดีเลย
ฉันไม่คิดว่าเขาจะสามารถผ่านคืนนี้ไปได้
ถ้ามีอะไรคืบหน้าแล้วฉันจะโทรหานะคะ สวัสดีค่ะ
จบข้อความ
ไม่ได้คิดไว้แล้วเหรอว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นแล้วเธอจะโทรมาน่ะ
อ่าฮะ
ผมแค่รู้สึกน่ะ
ลองโทรไปที่โรงพยาบาลสิ
ผมไม่รู้ว่าเขาอยู่โรงพยาบาลไหน
คุณว่าเป็นไปได้มั้ยที่พวกเขาจะสร้างเรื่องขึ้นมา
ก็นะ พ่อแม่รังแกเหยียดหยาม ห้องใต้ดิน
มันดูเกินจริงน่ะ
บางคนก็มีชีวิตที่ห่วยแตกน่ะนะ
ก็ไม่ได้ห่วยไปตลอดหรอก
แค่จะบอกว่า พวกเขาอาจจะปรับเรื่องนิดๆ หน่อยๆ
ไม่อยากจะเชื่อว่าคุณจะคิดว่า เรื่องเด็กกำลังจะตายเป็นเรื่องแต่ง
- สวัสดีครับ - นี่ดอนน่านะคะ
สวัสดีครับ
ดอนน่า เดี๋ยวผมจะเปิดลำโพงนะครับ
เจสอยู่นี่ด้วย
สวัสดีค่ะ เจส ยินดีที่ได้คุยกับคุณสักทีนะคะ
ยินดีเช่นกันครับ
เกเบรียล แบคทริมออกฤทธิ์แล้ว
เช้านี้อาการของพีตดีขึ้นค่ะ
โอ้ ขอบคุณพระเจ้า
ค่ะ คุณคุยได้แป๊บนึงนะ เขาอยากทักทายน่ะ
โอ้ ครับ ให้เขาพูดเลย
ไงครับ
ไง ไอ้หนู รู้สึกยังไงบ้าง
- ดีกว่าเมื่อวานครับ - เยี่ยม
นี่ เจสอยู่ที่นี่ล่ะ เขาซ่อมกล่องฟิวส์ให้ฉันอยู่
ผมไม่อยากรู้ด้วยซ้ำว่ามันหมายถึงอะไร
โอเคครับ
นี่ พวกเขาอยากให้ผมไปนอนแล้ว
พวกคุณก็ใจเย็นๆ กันนะครับ
หลับฝันดีล่ะ พวก
โล่งอกจริงๆ เลย
ใช่
อะไรเหรอ
ผมว่านั่นมันเสียงเดียวกันนะ ที่รัก
อะไรนะ
ใช่แล้ว พีตและดอนน่าน่ะ ผม...
ไม่รู้สิ พวกเขา... พวกเขาเสียงเหมือนกันเลย
มีเสียงนึงที่คีย์สูงกว่าอีกเสียงแต่ว่าทั้งคู่...
ที่จะพูดก็คือนี่เป็นการเสแสร้งงั้นเหรอ
ครับ ประมาณนั้นแหละ
- ทำไมต้องทำอย่างนั้นด้วย - ผมไม่รู้
มีคนรู้จักพวกเขาตั้งเยอะ
ใครครับ
พวกหมอ
มีพยาบาลที่มาอยู่ที่บ้านด้วยนะ
นั่นคือสิ่งที่คุณได้ฟังมา
แล้วแอชล่ะ
เขาได้ไปวิสคอนซินจริงๆ เหรอ
ต้องไปสิ
แล้วรูปถ่ายล่ะ
อาจจะเป็นใครก็ได้นะ
- มีตั้งหลายวิธีที่จะพิสูจน์เรื่องนี้ได้ - นี่
ผมยินดีเป็นคนผิดเอง
ไม่ ไม่ คุณไม่เคยยินดีที่ต้องเป็นคนผิด
นี่เป็นครั้งแรกในสัปดาห์เลยที่ผมรู้สึกดี
ทำไมถึงพยายามจะทำลายมันล่ะ
เพราะนี่ไม่ใช่เรื่องราวของคุณไง เกเบรียล
พระเจ้า คุณไม่ได้ดูเลยว่าพวกเขาเป็นอะไร
- โอ้ เหลวไหลสิ้นดี - เหลวไหลเหรอ
โอเคครับ
โอเค ผมบอกคุณว่าผมมีเลือดบวกตอนอยู่ที่ไหน
- อะไรวะ... - ตอบคำถามสิ!
ในสวนสาธารณะ บนม้านั่งต่อหน้าพวกคนที่เล่นกลองอยู่
ไม่ใช่
ไม่ใช่ นั่นคือที่ที่คุณเขียนลงไปในเรื่อง
ในร้านที่ฝุ่นเขรอะตรงถนนหมายเลขสามต่างหาก
แต่แบบนั้นมันไม่น่าสนใจใช่มั้ยล่ะ
ฟังนะ ผมย้ายออกไป เพราะผมต้องการพักเรื่องของเรา
คุณมักจะเลือกเฟ้นสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นในความสัมพันธ์นี้
เพื่อเอาเรื่องต่างๆ ไปอยู่ในรายการของคุณ
พูดมาสิว่าคุณไม่ชอบน่ะ
ใช่ ผมก็ตามน้ำไปกับรายการนั่นแหละ
เพราะผมคิดว่า มันจะทำให้การตายของผมมีความหมาย
แต่ผมไม่ต้องการมันอีกแล้ว
ก็ดี
เพราะรายการโดนยกเลิกแล้ว พอใจรึยัง
นั่นไม่ใช่ความผิดผมนะ
คุณไม่รู้จักเขา
คงงั้น
สำหรับผมมันดูออกได้ง่ายๆ เลยล่ะ
โอเค นั่นหมายความว่าไง
คุณพูดเสมอว่าอยากมีลูก
แล้วคุณก็สร้างนี่...
- ไอ้ระยำ โง่เง่าซะจริงๆ - ช่างแม่ง
นี่ ไปเล่นกับไทนี่ ทิมซะไป
คุณรู้จักใครที่เคยเจอพีต โลแกนด์จริงๆ รึเปล่า
ไม่เลย
หมอหรือนักสังคมสงเคราะห์ หรือเพื่อนบ้าน ไม่มีเลยเหรอ
พวกเขาอยู่ที่วิสคอนซิน คุณจะสื่ออะไรกันแน่
เจสคิดว่าพีตและดอนน่าเสียงเหมือนกัน
เหมือนสิ
นั่นไม่ทำให้คุณรู้สึกแปลกๆ เหรอ
พีตจะไม่พูดเวลาเธออยู่ด้วย แล้วก็จบลงด้วยพีตล้อเลียนเธอ
- มันไม่ได้อยู่ในหนังสือ - มีเรื่องที่ไม่ได้อยู่อีกเยอะครับ
- คุณรู้เรื่องนี้เพราะเธอบอกคุณ - ใช่
คุณได้ข้อมูลทั้งหมดมาจากเธอ
เธอกับพีตครับ
เธอเคยเอาสูติบัตรให้ดูรึเปล่า
หรือจะเป็นเอกสารการรับเลี้ยงเขา อะไรที่เป็นรูปธรรมน่ะ
ถ้าคุณคิดว่ามันเป็นการโกหก คุณก็คิดผิดแล้วล่ะ
- ทำไมล่ะ - ก็เพราะ!
เพราะผมคุยกับพวกเขาเป็นปี พวกเขาเล่าเรื่องต่างๆ ที่คุณคงคาดไม่ถึงให้ฟัง
สถานการณ์ที่เกิดกับคุณในตอนนี้ อาจทำให้คุณคิดไปเป็นแบบนั้น
มันไม่เกี่ยวกับเรื่องของผมเลย
คุณกำลังจะตีพิมพ์หนังสือของนักเขียนที่คุณไม่รู้จัก
ไม่คิดจะกังวลหน่อยเหรอ
คุณโทรมาหาเกเบรียลและเจส
ฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณเลยครับ
คิดว่าคุณคงไม่อยู่ ไว้ฉันจะโทรมาใหม่นะคะ
สวัสดีครับ
โอ้ ดอนน่านะคะ
หวัดดีครับ
ฉันรู้ว่าไม่ได้แจ้งล่วงหน้ามาก่อน
แต่เราอยากให้คุณ มาใช้เวลาในวันคริสต์มาสด้วยกัน
จริงเหรอครับ
ใช่ค่ะ
ห้องรับแขกเราไม่ได้ตกแต่งสวยงาม แต่ฉันจะทำพุดดิ้งลูกพลัม
และนี่คงมีความหมายต่อพีตมากเลย
แล้ว...
นั่นพีตเหรอครับ
ค่ะ เขายังไออยู่เลย
แต่เขาโอเค
คุณมาได้มั้ยคะ
เป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ได้ทำในวันคริสต์มาสแล้วล่ะ
โอ้ เยี่ยมเลยค่ะ
ใช่ครับ ที่สุดเลยล่ะ
- หวัดดีค่ะ เกเบรียล - หวัดดีครับ มาเรีย
- ไม่ยักรู้ว่าคุณเล่นเบสบอลด้วย - โอ้ เปล่าครับ
ของขวัญให้เพื่อนน่ะ
เจอร์รี่ ดีเตอร์เซ็นให้ด้วยนะ
เดเรค จีเตอร์น่ะเหรอคะ
ใช่ครับ
ใช่
เวร เธอเทคุณ
- เธอแก้ตัวว่าไง - ไม่มีข้อแก้ตัวอะไรหรอก
หมอบอกว่าไม่ควรให้ใครไปเยี่ยมเขา
พวกนั้นกังวลว่าอาจทำให้เขาป่วยได้
บนเครื่องบินคือแหล่งเพาะเชื้อ
ผมไม่อยากให้เขาติดโรคจากผมไป
ไว้คราวหน้าล่ะมั้ง
ใช่
ถ้าเขายังอยู่นะ
คุณไม่มีวันรู้หรอก
ใช่ ไม่มีใครรู้
ไม่รู้อะไรเลย
ผมว่าเราไม่ควรมาเจอกันอีก
ที่รัก ไม่เห็นจะต้องเป็นแบบนี้เลย
ใช่สิ ที่รัก
ผมไม่อยากทำตัวงี่เง่า ผมอยากหยุดแบบหยุดจริงๆ
เราจะไม่คุยกันเลยเหรอ
ผมแก่เกินไปสำหรับเรื่องบ้าๆ นี่แล้ว
- ไม่เอาน่า เกเบรียล - ฟังนะ คุณทำลายสิ่งที่เราเคยมี
คุณนั่นแหละเป็นไอ้โง่ที่มองไม่เห็นความจริง
หมายความว่าไงคะที่บอกว่าไม่ได้อยู่ในหนังสือ
คิดว่าบรรณาธิการของคุณเชื่อเด็กคนนั้นซะอีก
เขาเชื่อ แต่จู่ๆ หัวหน้าเขาก็เกิดกลัวขึ้นมา
แล้วดอนน่ากับพีตล่ะ
พวกเขาเสียใจมาก
ได้อะไรบ้าง
ไม่มีข้อมูลของพีต โลแกนด์อยู่ที่ไหนเลยค่ะ
แต่นั่นก็ไม่ได้มีความหมายอะไร
ตอนที่ดอนน่ารับเขาไปเลี้ยง พีตก็เปลี่ยนชื่อตามเธอ
แอชคิดว่าพวกเขาใช้นามแฝง
เพื่อที่แม่แท้ๆ ของเขาจะได้หาตัวเขาไม่ได้
เป็นเด็กที่น่ารักนะ
ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็เถอะ
ทำไมถึงมีคนทำแบบนี้ ผมตั้งคำถามนี้ซ้ำๆ เลย
มันเป็นวิธีการโปรโมตหนังสือที่แย่มาก
อาจจะไม่ใช่เพื่อตัวเธอเองก็ได้นะคะ
เธออาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำอะไรอยู่
โรคหลายบุคลิกรึเปล่าคะ
เดี๋ยวนะคะ ถ้าเธอเคยมีลูกที่เสียชีวิต โดยวิธีการที่น่าสยดสยอง
และตอนนี้เธออยากจะสร้างตัวตนของเขาเพื่อ...
ไม่หรอก
ถ้าเธอดองศพเขาไว้ล่ะ
เหมือนกับชายในเรื่อง "ไซโค" น่ะค่ะ
ไม่ เดี๋ยว พระเจ้า โอ้ พระเจ้า
ถ้าเป็นเธอที่ไม่มีตัวตนจริงๆ ล่ะ ถ้าเกิดว่าเป็นเขาที่ดองศพเธอไว้ล่ะ
ได้โปรเถอะ หยุดสักที
นี่ไม่ใช่เกมที่เอาไว้เล่นในห้อง
ขอโทษค่ะ
ถ้ามีเด็กที่อยู่ก้ำกึ่ง ระหว่างความเป็นความตายจริงๆ
แล้วผมเป็นคนพราก ความหวังสุดท้ายของเขามาล่ะ
ผมคงทนอยู่กับเรื่องนี้ไม่ได้แน่
เคยคิดจะเทียบเสียงพูดมั้ย
แบบที่ตำรวจใช้น่ะ ได้ผลพอๆ กับตรวจลายนิ้วมือเลยนะ
คุณทำให้ผมกลัวแล้วนะ
เฮ้ นี่เดเวียนะ มีร้านอาหารไทย...
ไม่
- ไง ผู้ชายสายอม - นั่นแหละเขา หยุด
โอเคค่ะ แล้วคุณมีเสียงตอนไหนของเธอ
ไม่มี
ผมลบข้อความล่าสุดไปแล้ว
งั้นคุณต้องโทรหาเธอ อัดเสียงเธอไว้
ผมจะทำได้ยังไง
กดปุ่มนี้ก่อนที่จะคุยกับเธอค่ะ
ผมไม่รู้ว่า...
นี่มันเครื่องตอบรับโทรศัพท์ ไม่ใช่อาวุธเทอร์โมนิวเคลียร์นะคะ
แต่ถ้าผม...นั่นแหละครับ บันทึกเสียงเธออยู่แล้วเครื่องเกิดดังขึ้นมาล่ะ
ขอโทษค่ะ
เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ขณะนี้ยังไม่เปิดให้บริการ
กรุณาตรวจสอบหมายเลขอีกครั้ง หรือลองติดต่อใหม่อีกครั้งค่ะ
นี่คือเทปบันทึก
[พีต โลแกนด์] [511 ถนนเฮนสกี มอนต์กอเมอรี รัฐวิสคอนซิน 23144]
คุณมีครอบครัวอยู่ที่วิสคอนซินเหรอคะ
ใช่แล้วครับ
ลูกชายน่ะ
เขาอยู่กับแม่เขาน่ะ
ผมมาเจอเขาในช่วงวันหยุดน่ะ
เขาอายุเท่าไหร่แล้วคะ
14 ครับ
คุณมีลูกช้านะเนี่ย
ใช่ครับ ประมาณนั้นครับ
มีรูปเขามั้ยคะ
อันที่จริงก็...
โอ้ พระเจ้า ดูตาคู่นั้นสิ
ใช่ครับ
เขาได้จมูกกับคางของคุณไปนะ
เหรอครับ
ขอโทษนะครับ
หวังว่านี่คงไม่ได้ดูลุกล้ำจนเกินไป พอดีผมเห็นชื่อคุณอยู่ในรายชื่อผู้โดยสารน่ะครับ
และผมอยากบอกว่า...
ผมซาบซึ้งในทุกสิ่งที่คุณทำ...
ให้กับเรามากครับ
ด้วยความยินดีครับ
คุณทำอะไรให้พนักงานต้อนรับบนเครื่องบินเหรอคะ
ขอโทษค่ะ
เลขหมายปลายทางที่ท่านเรียก ขณะนี้ยังไม่เปิดให้บริการ
กรุณาตรวจสอบ...
[มอนต์กอเมอรี]
500
507
509
511
แม่งเอ๊ย
หวัดดีครับ
ผมทำอะไรโง่ๆ ลงไปน่ะ
หวังว่าคุณคงพอจะช่วยผมได้นะ
ผมมีเพื่อนที่แสนดีคนนึงอยู่ในมอนต์กอเมอรี
ผมคิดมาตลอดว่าที่อยู่ของเธอคือ 511 เฮนสกี
คุยกันในเน็ตเหรอ
เปล่าครับ ไม่ใช่แบบนั้น ผมแค่...
เธอเป็นเพื่อนที่ดีของผม
และผมเชื่อว่าเธอคงมาที่นี่ประจำ
ดอนน่า โลแกนด์น่ะ
คนจ่ายเงินให้เรา เพื่อที่จะได้ไม่ต้องบอกที่อยู่จริงๆ
นี่คือจุดประสงค์ของที่นี่นะครับ
นั่นสินะครับ
เธอเป็นเพื่อนผม
ผมมาไกลมากเพื่อ...
โอเค ไม่เป็นไรครับ
[โมเต็ล]
เฮ้ย!
คุณโอเคนะคะ
- ขอบคุณครับ โอเค - ค่ะ
หนูชอบเบอร์เกอร์พวกนั้น แต่ว่ามันไม่ดีกับท้องหนูนะ
ไว้ถึงบ้านแล้วฉันจะทำอะไรให้ทานนะ
เฮ้
กลับมาดื่มโกโก้อีกเหรอคะ
การดื่มวันละสองแก้วนี่ดูเป็นพวกเสพติดมันมั้ย
สำหรับฉันก็ไม่ค่ะ จะสั่งอะไรให้เขามั้ยคะ
โอ้ ไม่ค่ะ ขอบคุณ เราไม่ควรทำแบบนั้นบ่อยๆ
- ขอกอดเขาหน่อยได้มั้ยคะ - เอาเลยค่ะ
เขาต้องการความรักทั้งหมดที่คนอื่นจะให้ได้แหละ
โอเค กลับเถอะ
ไว้เจอกันนะคะ
โอเคค่ะ
ทำตัวให้อุ่นเข้าไว้นะ
จะทักกันไม่ใช่เหรอคะ เกเบรียล
ชาคาโมมายล์ได้มั้ยคะ
ได้ครับ
ไฟสว่างพอมั้ยคะ
พอครับ ขอบคุณ
แฮงก์น่ะค่ะ
คนขายของที่ร้านขายของชำนั่นน่ะ
ฉันเลยรู้ว่าคุณมาอยู่นี่
ไม่ใช่เพราะเรื่องตาบอดน่ากลัวๆ หรอก
คุณตาบอดมานานแค่ไหนแล้วครับ
ฉันยังจำบ้านตุ๊กตาที่เคยมีได้อยู่ จำหน้าของพ่อฉัน อะไรแบบนั้นได้อยู่ค่ะ
แล้วแม่ล่ะครับ
เธอเสียตอนฉันสองขวบค่ะ
พ่อฉันพยายามจะเลี้ยงฉัน
แอชคงไม่ได้บอกคุณสินะ
เปล่าครับ
ก็นะ
มันยิ่งทำให้เราอ่อนแอ
ยังไงปีนี้เราก็ต้องย้ายไปอยู่แล้ว
สิ่งที่คุณทำให้พีตมันวิเศษมากนะครับ
คุณหาเราเจอได้ยังไง
ดาวครับ
ผม...
ผมจำที่พีตเล่าถึงดาวที่เห็นบนแทงก์เก็บน้ำได้
พอผมเห็นมัน ผมก็พบว่า...
มันพามาถึงบ้านนี้เลยเหรอ
มายังแถบนี้ครับ
แล้วผมก็เห็นคุณที่ระเบียงหน้าบ้านและ...
แล้ว...
คุณคือคนที่ตามฉันมาจากร้านกาแฟสินะ
มันเป็นเรื่องสำคัญนะ ที่ฉันจะต้องไว้ใจคุณได้ เกเบรียล
คู่สายโทรศัพท์คุณล่ม ผมคิดว่า...
ชาค่ะ
ขอใช้ห้องน้ำหน่อยได้มั้ยครับ
ได้สิคะ
อยู่ข้างบนค่ะ
คุณเจอห้องของเขาแล้ว
"ตุ๊กตากระต่ายน้อยเพื่อนรัก"
ผมเคยมีตัวนึงด้วยนะ
แล้วพีต...
รอตรวจอยู่ที่โรงพยาบาลน่ะ
ดูไม่ค่อยดีเลย
เสียใจด้วยครับ
ปอดเหรอครับ
ค่ะ
ปอดเขาแย่ลงค่ะ
พรุ่งนี้ผมขอไปเยี่ยมเขาได้มั้ย
คงจะดีเลยล่ะ
- เขามีความหมายต่อคุณมากใช่มั้ยคะ - ใช่ครับ
ฉันรู้ว่าเขาก็รู้สึกแบบนั้นกับคุณเหมือนกัน
อันที่จริง...
แสงไฟจากทางหลวงเคลื่อนผ่านไป
คุณเอื้อมมือไขว่คว้า และจับเข้ากับเขาของอีกคนนึง
เป็นชั่วขณะที่จริงแท้ที่สุดในโลก
นั่นเป็นตอนที่เราชอบมากที่สุด
ขอบคุณนะครับ
พีตบอกเรื่องคุณกับเจสให้ฉันฟังแล้วล่ะ
คุณสองคนดูเหมาะกันดีนะคะ
คุณยังรักเขาอยู่มั้ย
ผมไม่รู้
เขารู้สึกแบบเดียวกันรึเปล่า
ผมไม่รู้ว่าเขาคิดอะไร
ฉันขอ...
จับหน้าคุณให้รับรู้ไปถึงเสียงได้มั้ย
ได้สิครับ
การไม่รู้อะไรแน่นอนเป็นอะไรที่อยู่ยากจริงๆ
ใช่ครับ เหมือนรอชำระบาป
คุณเป็นคนที่ต้องการข้อพิสูจน์เสมอ
ที่แย่คือ เราจะถูกรักแค่เท่าที่เราคิดเท่านั้น
ผมอยากเจอเขาแล้ว
ใครคะ เจสเหรอ
ไม่ใช่ครับ พีตครับ
ขอโทษนะครับ
ใครๆ ก็อยากเจอเขา เขาพิเศษน่ะ
ใช่ครับ
ฉันต้องการให้คุณช่วยหน่อย
- อะไรเหรอคะ - มันมืดมากเลย
ฉันไม่รู้ว่าสวิตช์อยู่ที่ไหน
ลองดูแถวประตูก่อนนะคะ
ในนี้มีถุงใส่อุปกรณ์ตัดเย็บอีกใบอยู่น่ะค่ะ
ฉันใช้เวลาส่วนมากอยู่ที่โรงพยาบาล
ฉันจะถักเสื้อสเวตเตอร์ให้พีต
ช่วยหาไหมพรมสีเขียวเข้มที่ได้มั้ยคะ
ถ้ามองเห็นคงหาเจอเร็วมาก
นี่ครับ
ขอบคุณค่ะ
อยากดูเสื้อสเวตเตอร์ของฉันมั้ย
อยากสิครับ
ฉันยังต้องเย็บกระดุมติดอยู่แต่ว่ามันคงตลกน่ะค่ะ
- หันหลังไปสิคะ - โอ้ โอเคครับ
ฉันไว้ใจให้คุณอยู่นี่นะ คุณอย่าแอบดูล่ะ
ไม่แอบดูหรอกครับ
โอเคค่ะ
หันมาได้ค่ะ
ดูเป็นไงคะ
ก็...
มัน...
ดูดีเลยครับ
อยากลองสัมผัสดูมั้ยคะ มันนุ่มดีมากเลย
ลองสิคะ
ใช่ครับ นุ่ม ใช่เลย
สวยจริงๆ
ทำไมเหรอคะ
เปล่าครับ มันสวยดี มัน...
- ฉันมีอะไรผิดปกติเหรอ - เปล่าครับ ไม่มี...
ฉันรู้ว่าคุณชอบผู้ชาย ฉันแค่พยายามจะเป็นมิตร
คุณนี่มันประหลาดจริงๆ เลย
หันไปสิ!
ขอโทษครับ ผม...
คุณเป็นสาเหตุ ที่ทำให้หนังสือของเขาถูกยกเลิกเหรอ
ฉันคิดแบบนั้นนะ
หนังสือนั่นคือทุกสิ่งทุกอย่างสำหรับเขา
ผมถึงได้มาที่นี่ไง
ผมจะช่วยหาสำนักพิมพ์ใหม่ให้
เห็นๆ กันอยู่ว่าคุณมาทำไม คุณไม่เชื่อพวกเรา
ผมเชื่อครับ
ลืมเรื่องพรุ่งนี้ไปเถอะค่ะ
ไม่นะ! ผมอยากเจอเขา
รู้มั้ย ฉันคิดว่าคุณจะต่างออกไป
ฉันคิดว่าคุณจะมองลึกเข้าไปถึงจิตใจ ที่ซับซ้อนและขัดแย้งของเขา
คิดว่าเขาเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขเดียวกับคุณ แบบที่ฉันคิด
ผมก็มองเขาแบบนั้น
ฉันไม่คิดอย่างนั้นนะ ไม่งั้นคงไม่คลางแคลงใจเราแบบนั้น
ผมใช้เวลาสองวันในตามหาคุณ ในที่บ้าๆ นี่เพื่อพูดว่า...
พูดว่าอะไร
ขอโทษที่คิดว่า เขากุเรื่องขึ้นมาเหรอ
ให้ฉันได้พักหน่อยเถอะ
พีตต้องการที่พร้อมจะอยู่เพื่อเขา
ไม่มีทางที่ฉันจะพาคุณไปเจอเขา
ไม่มีทาง
รถคุณมาถึงแล้ว
รพ. ที่ใกล้ที่สุดอยู่ที่ไหนครับ
ที่แมดิสันครับ แต่มันห่างไป 50 ไมล์เลยนะครับ
โอเคครับ ไปเลย
โอเคครับ
โ-ล-แ-ก-น-ด์
ไม่มีคนชื่อพีตหรือปีเตอร์ โลแกนด์อยู่ที่นี่นะครับ
เขาอาจจะใช้ชื่ออื่นลงไว้ก็ได้ครับ
งั้นผมควรจะหาชื่อไหนล่ะ
ผมไม่รู้
คุณอาจจะมาผิดโรงพยาบาลก็ได้นะครับ
ผมไปที่อื่นมาหมดแล้วครับ
เขาต้องอยู่ที่นี่แหละ
ผมขอขึ้นไปดูที่แผนกเด็กได้มั้ย
คิดว่าไงล่ะ
ขอบคุณที่สละเวลาครับ
[510] [พ. ดิกคินส์]
พระเจ้า ไม่นะ
ฉันขอโทษ ฉัน...ทำพลาดไป
ฉันคิดว่าเธอเป็นคนอื่นน่ะ
คุณเป็นใครน่ะ
รปภ.!
ฮัลโหล
- ให้เติมมั้ยคะ - ครับ
เมื่อคืนมีหญิงตาบอดมาที่นี่
- ดอนน่า - ใช่ครับ
คุณได้เจอเด็กชายที่เธอดูแลอยู่มั้ยครับ
ผมไม่เห็นเขามาพักนึงแล้ว
ค่ะ คุณคงหมายถึงพีต
ใช่ครับ นั่นเขาล่ะ
คุณเคยเห็นเขารึเปล่าครับ
เขาอยู่ที่โรงพยาบาล
เขาเป็นเด็กที่ป่วยหนัก
คุรเคยเห็นพีตตัวจริงมั้ยครับ
เขาใช้เวลาส่วนมากอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ
โรงพยาบาลไหนเหรอครับ
จะรับอะไรเพิ่มมั้ยคะ
คุณจะไม่ช่วยผมสินะ
โชคดีนะคะ
สวัสดีครับ
ผมแค่ไปเยี่ยมเพื่อนเท่านั้นเอง
คุณอาจจะรู้จักเขานะ พีตน่ะ
คุณเคยเห็นเขามั้ยครับ
ผมไม่รู้ว่าเขาบอกอะไรคุณ แต่ผม...
เราจะทำอะไรน่ะ
เราจะทำอะไร
จะทำบ้าอะไรเนี่ย
เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวสิ เธอ...ทุกคนรู้...
สิ่งที่ไอ้สารเลวแบบแกทำกับเขา
อย่ามายุ่งกับเขานะ ไอ้วิตถาร!
อย่ามายุ่งกับเขา!
เกเบรียล
เกเบรียล ฉันขอโทษ พวกเขาคอยปกป้องฉันมากไปหน่อยน่ะ
อยู่ให้ห่างผมไว้ ดอนน่า
ฉันกลับมาช่วยคุณนะ
ทำไมถึงมาโกรธฉันล่ะ คุณบุกเข้าไปในบ้านเราเองนะ
ผมไปที่โรงพยาบาลมาแล้ว เขาไม่ได้อยู่ที่นั่น!
คุณไปผิดโรงพยาบาลน่ะค่ะ
ผมไปหาแม่งทุกโรงพยาบาลในแมดิสันเลย
เขาอยู่ที่มิลวอกี
แน่ล่ะ
ถ้าผมถามคุณว่าเขาอยู่รพ. ไหน คุณคงตอบว่าเขาย้ายไปแล้ว
- หยุดเถอะค่ะ - หรือจู่ๆ เขาก็...
เขาตายแล้ว
เขาตายเมื่อคืนนี้
ปอดอักเสบทั้งสองข้าง
น้ำท่วมปอดเขา พวกหมอช่วยเขาไว้ไม่ได้
พระเจ้า โกหกเก่งจริงๆ
- อะไรนะ - เตรียมคำตอบไว้หมดแล้วสินะ
นี่คือเรื่องจริง!
นั่นสิ
พอคนใกล้จะรู้ความจริง คุณก็บอกว่าเขาตายแล้ว
หุบปากนะ! คุณไม่รู้หรอกว่าพูดอะไรออกมา!
พวกเขารู้ทุกอย่าง!
พวกเขาโทรหาโรงพยาบาลหลายแห่ง พวกเขาไม่ชอบถูกโกหก
ฉันไม่ได้โกหกนะ!
พระเจ้า ผมมาที่นี่ทำไมวะ
รู้มั้ยล่ะว่าทำไม
เพราะคุณคิดว่านี่จะเป็นที่ขายได้โคตรๆ ไงล่ะ
คุณจะเอาเรื่องฉันกับพีตไปเล่าออกรายการล่ะสิ
ถึงได้มาหาถึงที่นี่
คุณสนใจแต่ว่าจะทำให้ผู้ฟังรักคุณ
คุณมันคนป่วยประเภทไหนกัน
เจสต้องทุกข์ทนมานอยู่หลายปี
ส่วนคุณก็จิกเขาเหมือนอีแร้ง หยุด
คุณมันน่าสมเพช คุณคิดว่าเขาจะกลับมาหาคุณ
โอ้ พระเจ้า ลุกขึ้นนะ
อย่างกับคุณแคร์แน่ะ ไอ้คนไร้หัวใจ!
เร็วเข้า มีรถบรรทุกขับมานะ
ช่วยฉันที
ฉันปล่อยให้คุณทำแบบนี้ไม่ได้
- ปล่อยแขนผม! - เขาคือทุกอย่างที่ฉันมี
ลุกขึ้น! ลุก!
บ้าชิบหาย!
เกเบรียล
เกเบรียล!
กลับมานี่นะ!
มานี่!
เกเบรียล อย่าทิ้งฉันไว้!
คุณไม่รู้หรอกว่าทำอะไรอยู่!
เกเบรียล!
อย่าทิ้งฉันไว้!
เฮ้ แกเป็นไงบ้าง
หายไปเลยเหรอ
เธอไม่อยู่แล้ว
ใครบอกคุณคะ
ตำรวจน่ะ
พวกเขาไปดูเธอที่บ้าน แต่ว่าบ้านกลับว่างเปล่า
พวกเขาเจอเด็กที่โรงพยาบาลมั้ยคะ
ไม่เคยมีเด็กอยู่หรอก
คุณโทรมาหาเกเบรียลและเจส
ฝากข้อความไว้หลังเสียงสัญญาณเลยครับ
เป็นอย่างนั้นมาสามวันแล้วเหรอคะ
ใช่แล้ว
คุณต้องแจ้งตำรวจนะ
จะให้ผมบอกว่าอะไรล่ะ
"ขอโทษนะครับ คุณตำรวจ"
"มีหญิงตาบอดประสาทเสียที่วิสคอนซินคนนึง"
"เธอสร้างเด็กชายในจินตนาการขึ้น และเธอไม่พอใจผม"
ไม่ ช่วงหัวเธอสิ
ผมจะไม่ทำให้เรื่องนี้มากระทบชีวิตผมหรอก
- เธอพยายามจะฆ่าคุณนะ - ใช่แล้ว
เธอพยายามจะฆ่าตัวตาย แล้วก็จะดึงผมไปตายด้วยน่ะ
โอเคค่ะ ฉันหาข้อมูลมาแล้ว
ฉันว่ามันมีหลักทางพยาธิวิทยาที่เรียกว่า "โรคแฟคติเชียส"
คนที่ป่วยเป็นโรคนี้รู้สึกว่าตัวเองไม่ได้รับความรัก
จึงสร้างเรื่องเพื่อให้ตัวเอง ได้รับความเห็นอกเห็นใจ
อย่างเช่นอาการเจ็บป่วยของตัวเองหรือ... ไม่ค่ะ ขอบคุณ เด็กที่ป่วย
มันเหมือนอาการเรียกร้องความสนใจผ่านตัวแทน เพียงแต่ว่าไม่มีเด็กจริงๆ
- พวกเขาไม่รู้ตัวเหรอว่าทำอะไรอยู่ - ไม่ค่ะ พวกเขารู้
แต่ผลมันทำให้รู้สึกดี พวกเขาถึงหยุดโกหกไม่ได้
แล้วจะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณบอกว่าพวกเขาโกหก
ไม่รู้ค่ะ มันไม่ได้มีเขียนเอาไว้
เยี่ยม
เธอโทรมาเมื่อสองวันที่แล้ว เธอตะคอกผม
เธอตะเบ็งเสียงด้วยความโกรธ โดยที่ไม่ได้สนใจอะไรเลย
เธอร้ายนะ
เธอเข้าตาจน เข้าตาจนสุดๆ เลยครับ
เธอตาบอดนะ เธอจะทำอะไรต่อได้
ไม่มีทางน่า
คุณโทรมาหาเกเบรียลและเจส
- ต้องรับมั้ย - ไม่ต้องหรอกค่ะ
อย่าเลย มันอาจไปกระตุ้นเธอได้
- เราจะทำยังไงดีครับ - เมินๆ ไป
ฮัลโหล
เรื่องของคุณไม่มีสิ้นสุด เกเบรียล
ฉันอยู่ที่โรงแรมฮัดสัน พลาซ่าที่สนามบินเจเอฟเค
ห้อง 142
ฉันทิ้งบางอย่างเอาไว้ให้คุณ
ดอนน่า
นั่นใครน่ะ
ผมเอง พีตน่ะ เกเบรียล นั่นคุณเหรอ
อย่าสติแตกสิครับ ผมรู้เธอบอกคุณว่าผมตายแล้ว
เธอแค่พยายามจะปกป้องผม
เธออยู่ไหนน่ะ
ผมอยู่ที่สนามบิน รอดอนน่าอยู่ครับ
หล่อนอยู่ที่นั่นรึเปล่า
เปล่าครับ
เธอเพิ่งออกไป
แย่จัง
ผมอยากให้พวกคุณสองคนได้คุยกัน
ผมสัญญากับเธอไว้ด้วยว่าจะไม่คุยกับคุณอีก
- เธอโกรธคุณ - พีต
ครับ
ฉันมีอะไรจะถามน่ะ
อะไรครับ
ตอนที่ดอนน่ายังเด็ก มีอะไรเกิดขึ้นกับหล่อนรึเปล่า
เธอเข้าใจฉันใช่มั้ย
ครับ แต่...
ผมไม่รู้
เธอไม่เคยพูดถึงวัยเด็กของเธอเลย
หล่อนเคยบอกมั้ยว่าทำไมถึงตาบอดน่ะ
ไม่เคยครับ
ผมคิดว่าน่าจะเพราะตกบันไดนะ
นี่ มีคนที่สามารถช่วยหล่อนได้อยู่นะ
ผมต้องไปแล้ว
โอเค เจ้าหนู
- บายครับ - บาย
รู้มั้ย วิดีโอนั่นไม่สามารถบอกอะไรได้เลย
เด็กคนนั้นอาจจะเป็นเด็กที่ไหนก็ได้
อาจจะเป็นเด็กข้างบ้านก็ได้ เป็นญาติก็ได้
ใช่ ผมรู้
แล้วมีเรื่องอะไร
ผมแค่...
อะไรครับ
ผมคิดถึงคนที่ไม่มีแม้แต่ตัวตนจริงๆ ได้ยังไง
มันเป็นไปได้เหรอ
นี่
เคยเห็นแฟนๆ สตาร์ เทรคไปรวมตัวกันมั้ย
ที่ทุกคนแต่งตัวเป็นเคิร์กและสป็อค
ทำไมกันล่ะ
เพราะพวกเขาคิดถึงตัวละครพวกนั้นไง
ผมดูน่าสมเพชขนาดนั้นเลยเหรอ
เฮ้
คุณมีหัวใจชอบช่วยเหลือ
นั่นคือส่วนที่ดีที่สุดของคุณเลย
มันเป็นอย่างนั้นเสมอ
ผมต้องไปแล้วล่ะ
กระจายเสียงจากสตูดิโอดับเบิลยูเอ็นวายเอช ในนิวยอร์กซิตี
ผมเกเบรียล นูน และนี่คือรายการ "ก่อนนอนกับนูน"
ในฐานะนักเล่า ผมใช้เวลาหลายปี ไปกับการหมกตัวอยู่กับนวนิยาย
เหมือนกับนกแม็กพาย
ผมมักจะช่วงชิงสิ่งของที่เปล่งประกายมา และปฏิเสธสิ่งอื่นๆ
เรามักจะใช้เวลาเป็นชั่วโมงอยู่ในป่า
เพียงเพื่อจะพบว่าเรานั้นวนกลับมาพบกับตนเอง
ในตอนท้ายที่สุด
ผมเองก็ไม่มั่นใจว่าเกิดอะไรขึ้น
แต่เห็นได้ชัดว่าดอนน่ากับผมมีอะไรที่เหมือนกัน
เราทั้งสองหวาดกลัว
ไม่ต้องการอยู่คนเดียว
โหยหาผู้ฟังที่ดี
ยอดเยี่ยมไปเลยค่ะ
แล้วเราก็มีห้องตัวอย่าง
แบบที่มีเฟอร์นิเจอร์ครบแล้วด้วยนะคะ
โอ้ แบบนั้นคงดีเลยล่ะค่ะ
แล้ว...ลูกชายคุณจะออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่คะ
พรุ่งนี้ค่ะ
กระชั้นมากเลยค่ะ แต่เราสามารถจัดการให้ได้
ขอบคุณนะคะ
ถ้าคุณไม่ว่าอะไร ฉันขอถามหน่อยนะคะ
เขาเสียขาไปได้ยังไงนะคะ
สำหรับพีต
ใน "ตุ๊กตากระต่ายน้อยเพื่อนรัก" มีประโยคที่เขียนเอาไว้ว่า
"คุณไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาให้เป็นจริง"
"แต่ความจริงคือสิ่งที่เกิดขึ้นกับคุณต่างหาก"
ผมเกเบรียล นูนครับ
ราตรีสวัสดิ์ครับ
[ภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจ มาจากเพื่อนทางโทรศัพท์]
[ซึ่งเชื่อว่าเขาเป็นเด็กชายอายุ 14 ปี]
[จนถึงตอนนี้ การมีอยู่ของเขาก็ยังไม่ได้รับการยืนยันแน่ชัด]
[ปัจจุบันเขาคงมีอายุ 28 ปี]
บทบรรยายโดย ไอฟลิกซ์ ประเทศไทย